Wspomnienie Anny Żarow-Nitoń

Wspomnienie Anny Żarow-Nitoń
Anna Żarow-Nitoń

21.01.1942 – 24.11.2019

Wychowywała się w domu rodzinnym w Myślenicach. Ojciec Władysław pracował przy remontach i naprawie dróg, a mama Maria była nauczycielką szkół podstawowych. W jej życiu bardzo ważną rolę odegrał też starszy brat Andrzej.

W domu przywiązywało się dużą wagę do wychowania i kształcenia dzieci, m.in. przez lekturę książek. Efektem było ukończenie szkół wyższych. Andrzej został inżynierem po uczelni rolniczej. Anna ukończyłą studia humanistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim i już jako nauczyciel akademicki wyspecjalizowała się w zakresie pedagogiki specjalnej. W tej dziedzinie była zarówno teoretykiem – wykładowcą , jak i praktykiem – realizującym się w pracy z i dla młodzieży, której zdarzył się konflikt z prawem, co w częstych przypadkach było efektem dorastania w rodzinach i środowiskach patologicznych.

Wykładała m.in. w Ignatianum, od początku istnienia tej uczelni w Krakowie. Kształciła ludzi, którzy pracowali potem w ośrodkach specjalnych. Wśród absolwentów było m.in. wielu pracowników policyjnej prewencji oraz w instytucji formujących nauczycieli szkolnictwa specjalnego.

Ważnym okresem w kształceniu się Anny był pobyt na studiach w Paryżu, kiedy to poznała język francuski. Języki narodów byłej Jugosławii poznawała w Krakowie, a potem już praktycznie, podczas wyjazdów w roli pilota wycieczek turystycznych i wypoczynkowych. Posługiwała się językiem rosyjskim, niemieckim i angielskim, posiadając odpowiednie uprawnienia w tych językach. Przed kilku laty podjęła naukę języka hiszpańskiego.

Była osobą energiczną, pełną inicjatywy i autentycznej pasji. Od okresu studenckiego była pilotem wycieczek turystycznych, zwłaszcza po Beskidach. To ważny rozdział jej działania w środowisku studenckim, a następnie w turystyce kwalifikowanej. Po studiach była organizatorem kursu przewodników beskidzkich w Oddziale PTTK Lubomir w Myślenicach. Była pierwszym Prezesem Koła Przewodników, a następnie przewodniczyła Komisji Turystyki Górskiej. Po przeniesieniu się do Krakowa w 1972 r. wybrana została na Prezesa Studenckiego Koła Przewodników Górskich. Uzyskała uprawnienia Przewodnika Górskiej Odznaki Turystycznej na Beskidy Zachodnie. Została odznaczona Srebrną Honorową Odznaką Zarządu Głównego PTTK.

Korzystając ze znajomości języków i rozwijając swe umiejętności, związała się na długie lata z pilotowaniem zagranicznych wycieczek turystycznych. Była w tym dobra, więc często korzystano z jej wiedzy i umiejętności. Po tej jej działalności pozostały profesjonalne opracowania tras i miejsc celów wyjazdów. Była specjalistą od miejsc kultu maryjnego w całej Europie, a ostatnio także w Ameryce Południowej.

Zawsze chętna i gotowa do pomocy ludziom, którzy tej pomocy potrzebowali, zaangażowała się w działalność myślenickiego Caritasu. Rozumiała biedę innych ludzi i wczuwała się w ich położenie.

Straciła wielu bliskich - męża Karola, córkę Joannę, która zmarła 10 lat temu, w wieku 29 lat. Brat Andrzej zmarł na początku 2018 r. Rodzinnie pozostała osobą samotną. W jej chorobie, przez kilka ostatnich lat, pomocy udzielała jej sąsiadka i przyjaciółka Elżbieta Pardyak-Wójcik z rodziną.

 Marcin Szybowski