„Per aspera ad astra!” (cz. 3)

Historia 28 listopada 2023 Wydanie 45/2023
„Per aspera ad astra!” (cz. 3)
Na zdj. Gmach IV Gimnazjum we Lwowie

Wincenty Wróbel angażował się także w działalność charytatywną w duchu katolickim. Był członkiem Towarzystwa Wincentego a Paulo we Lwowie skupiającego wiernych świeckich, które niosło zorganizowaną pomoc ubogim. Członkowie stowarzyszenia zabiegali o zaspokojenie duchowych i materialnych potrzeb najbiedniejszych mieszkańców miasta.

W Sanoku przebywał do sierpnia 1898, jednak już 24 czerwca 1898 został przeniesiony do IV Gimnazjum we Lwowie przy ulicy J. Nikorowicza i. Jana Długosza w dzielnicy Na Bajkach. Od roku szkolnego 1900/1901 uczył łaciny i grecki oraz kaligrafii. Na przełomie wieków w szkole uczyło się pond tysiąc uczniów i było to największe gimnazjum na terenie monarchii austrowęgierskiej.

W 1900 roku z uczniów Walentego Wróbla rekrutowali się m.in. zawodnicy pierwszych drużyn piłkarskich na ziemiach polskich. Ich założycielem był nauczyciel gimnastyki z IV Gimnazjum Eugeniusz Piasecki. Drużyny uczniowskie przyjęły oficjalną nazwę Klub Gimnastyczno-Sportowy uczniów IV-ego Gimnazjum, by w1904 roku przekształcić się w klub piłkarski Pogoń Lwów!

W tym samym czasie profesor Wróbel wykładał także język grecki w Prywatnym Gimnazjum Zofii Strzałkowskiej we Lwowie. Od roku szkolnego 1908/1909 ponownie uczył w zakładzie głównym IV Gimnazjum języka łacińskiego, języka greckiego, propedeutyki filozofii.

W roku szkolnym 1910/1911 by urlopowany. Zakończył pracę w IV Gimnazjum 17 sierpnia 1911, przechodząc w tym roku w stan spoczynku.

W okresie lwowskim zajmował się także pracą naukową. Wydał kilka rozpraw filozoficznych po łacinie o Arystotelesie i Platonie. Ogłaszał recenzje naukowe (np. dzieł W. Błotnickiego i W. Witwickiego) i opracowania w lwowskim czasopiśmie filologicznym „Eos”.

Profesor Walenty Wróbel nauczyciel i filozof, miłośnik oraz znawca literatury klasycznej. Filolog, który biegle władał w mowie i piśmie językiem polskim, niemieckim, łaciną, greką od 1905 należał do Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, w którym w 1911 tworzył komisję rewizyjną. Był członkiem wydziału Polskiego Towarzystwa Filologicznego we Lwowie i członkiem Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. Odznaczony m.in. Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszy Państwowych oraz Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszy Państwowych.

Walenty Wróbel – zapomniany nauczyciel, lingwista, filozof i społecznik ze Skomielnej Czarnej zmarł po długiej chorobie 19 lipca 1912 we Lwowie w wieku 61 lat.

Najważniejsze publikacje naukowe dr W. Wróbla

  • „Aristolelis de perturbationibus animi doctrina” (Sanok, 1886, w: „Sprawozdanie C. K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1886”).
  • „De Aristolelis de arte poetica libello recognoscendo” (Sanok, 1888, w: „Sprawozdanie C. K. Gimnazyum w Sanoku za rok szkolny 1888”).
  • „Aristotelis locum de poetica XIX: 1456a 33 – 1456b 8. Explicavit et emendavit” (Lwów, 1900).
  • „Z praktyki szkolnej: Lektura Horacego w klasie VIII. Ad Apollinem (Carm. I, 31”) (Lwów, w: „Muzeum” R. XX, Z. 1, 1904, s. 24-36).
  • „O elementach psychologicznych w tragedyi. Urywek z estetyki Arystotelesa”. Autoreferat w „Przeglądzie Filozoficznym”
  • „O rodzajach epopei i tragedyi. Studyum hermeneutyczno-krytyczne do poetyki Arystotelesa.”
  • Współudział w opracowaniu „Słownika łacińsko-polskiego do użytku szkół średnich”(p. 681-980).

Opr. Marian Cieślik