Po latach oddanej pracy odchodzi na zasłużoną emeryturę

Z końcem czerwca Bogumiła Łętocha, dyrektorka Przedszkola Samorządowego w Jaworniku zakończyła swoją zawodową drogę. Osoba, która przez ponad cztery dekady była nie tylko świadkiem, ale i współtwórcą wielu ważnych zmian – zarówno w instytucji, którą kierowała, jak i w życiu lokalnej społeczności. Po 41 latach pracy, żegna się ze swoim stanowiskiem z ogromnym bagażem doświadczeń, wspomnień i zasług. Jej odejście to nie tylko koniec pewnego etapu, ale także moment refleksji nad tym, jak wielki wpływ może mieć jeden człowiek na środowisko, w którym działa.

Jakie momenty ze swojej pracy w przedszkolu w Jaworniku wspomina Pani jako najważniejsze lub najbardziej wzruszające?

W ciągu wielu lat, które dane mi było przeżyć w edukacji przedszkolnej, nie brakowało chwil głęboko poruszających i pełnych wzruszeń. Każdy, nawet najmniejszy sukces dziecka — od występów i konkursów, przez radość wspólnej zabawy, po spotkania z rodzicami i dziadkami — był dla mnie źródłem dumy i szczęścia.

Cieszyły mnie również te mniej widoczne, ale równie ważne osiągnięcia: drobne remonty, zdobycie sponsora, zorganizowanie zabawy dochodowej, a potem wspólny wybór nowych pomocy edukacyjnych, które sprawiały radość zarówno dzieciom, jak i całemu zespołowi. Wmurowanie Aktu Erekcyjnego, otwarcie przedszkola, a później każde pożegnanie starszaków pozostaną w mojej pamięci jako wyjątkowe momenty.

Szczególnie wzruszające było jednak ostatnie pożegnanie – zakończenie roku i jednocześnie zakończenie mojej zawodowej drogi w przedszkolu. Niełatwo jest rozstać się z pracą, którą się kocha, i z zespołem, który przez lata stał się moim drugim domem.

Jestem ogromnie wdzięczna za każdy dzień i każdy rok spędzony w tej wyjątkowej przestrzeni. Nie każdy ma tyle szczęścia co ja – spotkałam na swojej drodze wielu wspaniałych ludzi. W sercu szczególne miejsce zajmują dla mnie dwie grupy: ta, z którą rozpoczynałam swoją drogę jako wychowawczyni, i ta, z którą ją zakończyłam.

Jakie zmiany w edukacji przedszkolnej zauważyła Pani na przestrzeni lat swojej pracy i które z nich uważa Pani za najistotniejsze?

Współczesne zmiany w edukacji są dostosowywane do potrzeb dzisiejszych dzieci – coraz większy nacisk kładzie się na rozwój umiejętności społecznych, emocjonalnych oraz na wspieranie kreatywności zarówno u dzieci, jak i nauczycieli.

Coraz większą rolę odgrywa technologia, która – choć może być pomocna – nie zawsze wpływa korzystnie. Zbyt często ogranicza twórcze myślenie, wyręcza dzieci i podsuwa im gotowe rozwiązania, zamiast pobudzać do samodzielnego działania i odkrywania.

Pozytywną zmianą, którą szczególnie dostrzegam, jest zatrudnianie pedagogów wspierających – zarówno dzieci w ich rozwoju, jak i nauczycieli w codziennej pracy. Współpraca ze specjalistami w placówkach przedszkolnych staje się również cennym wsparciem dla rodziców, którzy w dzisiejszym, pełnym wyzwań świecie, szczególnie tego potrzebują.

Czy jest coś, co chciałaby Pani przekazać obecnym nauczycielom i rodzicom jako swoje przesłanie na przyszłość?

Rodzicom życzę, by spędzali z dziećmi jak najwięcej wspólnego czasu – to bezcenny dar, który wzbogaca nie tylko dziecko, ale i dorosłego. Dzieci rosną szybciej, niż się nam wydaje, a te chwile bliskości zostają w sercu na zawsze.

Nauczycielom życzę, by ich praca była dostrzegana i doceniana, by otrzymywali wsparcie w rozwoju zawodowym, a rodzice z szacunkiem przyjmowali trud wychowania młodego pokolenia i chętnie współpracowali w tym wspólnym dziele.

Drogie Koleżanki – nie zniechęcajcie się trudnościami. Wiem, ile wysiłku kosztuje nieustanne udowadnianie swojej wartości poprzez awanse, egzaminy i szkolenia. Ale pamiętajcie – pełnicie wyjątkową misję. To na Waszych oczach dokonuje się rozwój każdego dziecka. Tworzycie ważną, niezapomnianą część ich dzieciństwa.

Wszystkim, których spotkałam na mojej zawodowej drodze – z całego serca dziękuję. Wierzę, że każdy z Was pojawił się w moim życiu nie bez powodu. To były piękne dni… naprawdę piękne.

Dziękuję. I życzę Wam, by każdy dobry gest wracał do Was z podwójną siłą.

Pozdrawiam serdecznie – tym razem z Chorwacji.

Dziękujemy za rozmowę.