Rektorzy AGH - część VI
Kończę cykl felietonów, w których opisywałem kolejnych rektorów, którzy władali AGH od 1919 roku. Byli to ciekawi ludzie, a oglądany przez pryzmat ich działalności rozwój AGH jest też ciekawym kawałkiem historii Krakowa.
Ostatni odcinek zakończyłem informacją, że 21. rektorem AGH w dniu 21.01.1998 zostałem ja. Oczywiście na temat moich działań niczego napisać nie mogłem, bo w odróżnieniu od opisu innych rektorów – ten opis nie byłby obiektywny.
Dlatego napiszę tylko, że po upływie moich trzech kadencji (trzech, bo pierwsza była niepełna) na kolejnego rektora AGH wybrano profesora Antoniego Tajdusia. Miało to miejsce w 2005 roku. Jest to człowiek (nadal żyje) o bardzo bogatym dorobku profesjonalnym, głównie w zakresie górnictwa. Był w latach 2002 – 2005 prorektorem ds. ogólnych w mojej ekipie rektorskiej, ale gdy objął władzę – sporą część swojego wysiłku poświęcał na usunięcie różnych śladów mojej aktywności jako rektora. Pierwszym zabiegiem była zmiana godła uczelni. Ja podtrzymywałem tradycję stylizowanego orła z koroną i tarczą, na której umieszczone są perlik i żelazo (godło górnicze) oraz inicjały AG.
Godło to dla nowopowstałej Akademii Górniczej zaprojektował w 1925 roku docent ASP Bogdan Treter. Chlubiliśmy się, że orzeł w naszym herbie był wzorowany na piastowskich orłach z grobowca Kazimierza Wielkiego na Wawelu i że miał dłuższą tradycję niż orzeł będący godłem Polski (wprowadzony rozporządzeniem prezydenta 13.12.1927). Rektor Tajduś usunął ten herb wprowadzając znany obecnie powszechnie znak graficzny AGH składający się z trzech części z których każda z nich złożona jest z kolei z trzech podłużnych elementów (pasów), co w jakimś stopniu przypomina orła. Znak przenosi kolory flagi AGH: zielony, czarny i czerwony.
Inne działania rektora Tajdusia polegały na podzieleniu mojego wydziału elektrycznego (zdaniem wielu najlepszego na uczelni) na dwa wydziały poprzez wyłączenie osobno Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji, a pozostawienie w oddzielnym wydziale Elektrotechniki i Automatyki. Zlikwidowana też została utworzona przeze mnie Międzywydziałowa Szkoła Inżynierii Biomedycznej. Powstrzymam się tu od komentarzy.
Znacznie lepiej traktowany byłem przez kolejnego rektora AGH, którym był geolog, prof. Tadeusz Słomka. Został on wybrany na stanowisko rektora w 2012 roku i ponownie w 2016 roku, co sprawiło, że był on pierwszym rektorem, który piastował tę funkcję dłużej ode mnie, ponieważ w międzyczasie wydłużono kadencję rektorska z 3 do 4 lat i dwie kadencje prof. Słomki stały się dłuższe niż moje 3 kadencje. Kierował on pracą AGH w sposób bardzo mądry i dzięki jego staraniom AGH stała się jedną z 10 polskich Uczelni Badawczych, co sprawiło, że otrzymujemy (do teraz) znaczenie większe środki finansowe na badania naukowe niż inne uczelnie. Lansował i rozwijał pionierski kierunek geoturystyki a także nawiązał bardzo wiele korzystnych dla uczelni kontaktów naukowych i dydaktycznych z uczelniami o podobnym charakterze w wielu krajach świata. Wydarzeniem, które uświetniło jego rektorskie panowanie był jubileusz stulecia AGH w 2019 roku.
Obecnie rektorem AGH jest prof. Jerzy Lis, chemik, specjalista Inżynierii Materiałowej i Ceramiki. Wybrany na rektora AGH w 2020 roku i powtórnie wybrany na to stanowisko w 2024 roku – będzie pełnił tę funkcję do 2028 roku. Wybitny uczony, członek PAN, autor ogromnej liczby inicjatyw rozwijających AGH, między innymi Centrum Doskonałości Sztucznej Inteligencji oraz Wydziału Technologii Kosmicznych. O jego różnych koncepcjach i inicjatywach możecie Państwo przeczytać w wiadomościach medialnych o AGH, bo jest ich tak wiele i następują po sobie w takim tempie – że nie potrafię ich tu wszystkich wymienić.